کانون کارگردانان به روحانی: بگذارید پناهی به کن برود، پناهی: فیلم حکومتی نمی‌سازم

جعفر پناهی با انتشار یادداشتی نسبت به حضور فیلمش در جشنواره کن واکنش نشان داد.

سینماسینما:شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران با انتشار نامهای خطاب به حسن روحانی، از او خواست تا شرایطی ایجاد کند تا جعفر پناهی در جشنواره کن حضور یابد.

کانون کارگردانان به روحانی: بگذارید پناهی به کن برود، پناهی: فیلم حکومتی نمی‌سازم

متن این نامه به شرح زیر است :

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

جناب آقای دکتر حسن روحانی

با سلام و احترام

با توجه به انتخاب فیلم سینمائی «سه رخ» ساخته آقای جعفر پناهی (عضو کانون کارگردانان سینمای ایران) در بخش اصلی هفتاد و یکمین دوره از فستیوال فیلم کن، خواهشمند است دستور فرمائید با اتخاذ ترتیبات لازم موانع خروج آقای پناهی از کشور برطرف شود تا ایشان بتوانند در این رویداد مهم جهانی شرکت کنند.

با احترام

شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران

همچنین امروز جعفر پناهی با انتشار یادداشتی نسبت به حضور فیلمش در جشنواره کن واکنش نشان داد.

کانون کارگردانان به روحانی: بگذارید پناهی به کن برود، پناهی: فیلم حکومتی نمی‌سازم

جعفر پناهی در یادداشت خود نوشته است: بیش از یک دهه است که از سوی نهادهای وابسته، زمزمه ی مرگ ِسینمای هنری ایران شنیده می شود. حتی وقتی سینمای ایران به اسکار هم دست یافت، کوتوله‌های سینمایی با عنوانِ مضحک ِ” لابی‌گری” در القای آن کوشیدند . امسال برای اولین بار در تاریخ سینمای ایران دو فیلم از دو فیلمساز ایرانی در بخش مسابقه ی اصلی کن حضور خواهد داشت . این حضور، خود به خود بیانگر آن است که سینمای ایران زنده و پویا است.

مسلما این امر به مذاق کسانی که میخواستند مرگ سینمای مستقلِ ایران را با هر حیله و تهدید جشن بگیرند و یا با سوق دادن سینما به سمتِ سینمای حکومتی، سینمای مستقل را ریشه کن کنند، خوش نخواهد آمد . آشکار است که دنبال بهانه‌ای دیگر خواهند گشت. بسیاری از کشورها آرزو داشته‌اند و دارند که فیلمی در یکی از سه جشنواره ی الفِ _ کن ، ونیز و برلین _ داشته باشند. امسال با حضور فیلمسازان ایرانی در فستیوال برلین استارتِ تداوم پویایی سینمای ایران زده شد اما با جایزه نگرفتن فیلم ها خواستند این حضور را کم رنگ یا بی اهمیت جلوه دهند. اگر هم جایزه می گرفتند، باز بهانه ی دیگر می یافتند یا به حربه‌ی قدیمی و نخ نما شده “سیاه نمایی” ، “سیاسی” و “ضد ایرانی” روی می‌آوردند تا عوام فریبی کنند. از دید این گروه “فیلم ایرانی” یعنی فیلمی که در راستای اهداف حکومت یا فیلمی خنثی و بی خاصیت باشد. نه فیلمی که شرافت هنری‌اش را به پای حکومت نریزد و سازنده‌اش سر سپرده قدرت نشود. آنچه مسلم است این است که بهانه و تهدیدها همچنان ادامه خواهد داشت. ولی سینمای مستقل با راه‌های تازه‌تر و فیلم‌های خلاقانه‌تر در جهت استقلال خود خواهد کوشید، امیدوارم در ونیز هم این روند ادامه یابد. ما هم همانند تمام کشورهای مهم صاحب سینما، از طریق همین فستیوال‌ها به بازار سینمای جهان دست یابیم.

و اما یک آرزوی شخصی: بزرگترین آرزویم به عنوان یک فیلمساز این است که فیلم‌هایم در ایران به نمایش در آید . حتی اگر در یک سینما، حتا اگر در دورافتاده‌ترین جا باشد.