خاطره محمدرضا بهشتی از دیدار آیت الله هاشمی(ره) با محسن جهانگیری

برخی شخصیت ها از که از دور، طنین نامشان بسیار است اما وقتی نزدیکشان می شوید به پوچی آنها پی می برید ولی برخی اشخاص هم علی رغم اینکه شاید طنین نامشان در میان اغیار مطرح نباشد اما هنگام نزدیکی به آن ها، عظمت روح شان نمایان می شود.

خاطره محمدرضا بهشتی از دیدار آیت الله هاشمی(ره) با محسن جهانگیری

- اخبار فرهنگی -

به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، یادبود علمی مرحوم محسن جهانگیری، از اساتید و پژوهشگران فقید و شهیر فلسفه، امروز (دوشنبه 10 تیرماه) با حضور دکتر محمدرضا بهشتی (عضو هیئت علمی دانشگاه تهران)، دکتر نصرالله حکمت (عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی)، دکتر شهین اعوانی (عضو هیئت علمی موسسه حکمت و فلسفه ایران)، دکتر مالک شجاعی جوشقانی (عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی) به‌همراه همسر و خانواده این استاد فقید فلسفه به‌همت مرکز نشر دانشگاهی و جشنواره بین‌المللی فارابی در مرکز خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد.

در ابتدای این نشست، محمدرضا بهشتی گفت: جلسه یادبود مرحوم جهانگیری علاوه بر اینکه ذکر یاد و تکریم شأن ایشان محسوب می‌شود، ابعاد و مشی زندگی پژوهشی و آثار ایشان نیز می‌تواند راهگشای وضع امروز جامعه علمی باشد.

مدیر گروه فلسفه دانشگاه تهران گفت: بنده از سال 1362 پس از آنکه مقداری از علوم قدیمه را در حوزه علمیه خوانده و از رشته پزشکی نیز انصراف داده بودم، در گروه فلسفه دانشگاه تهران با مرحوم جهانگیری آشنا و نزدشان تلمذ کردم. ایشان در آن زمان دو درس کلام و تاریخ کلام را تدریس می‌کرد و نکته جالب برای من این بود که علی‌رغم عدم‌وجود درس تاریخ کلام در کشور، مرحوم جهانگیری به‌قدری مسلط بر این موضوع بود که می‌توانست تدریسش کند.

استاد فلسفه دانشگاه تهران گفت: نحوه تدریس مرحوم جهانگیری به‌معنای واقعی کلمه به‌شیوه معلمی بود و بسان یک معلم هم پیوستگی مطالب را در ارائه، رعایت می‌کرد و هم بیان شیوا و شمرده‌ای داشت که موجب ماندن سخنان در ذهن دانشجویان می‌شد. نام مرحوم جهانگیری در ایران با طرح اسپینوزا گره خورده است به‌دلیل تمرکز ایشان از زمان رساله دکتری‌شان به‌روی این فیلسوف غربی، و در همان سال‌های ابتدایی تدریس نیز در قالب واحدهای درسی مطالب اسپینوزا را ارائه می‌کرد و هنگام تدریس اسپینوزا، تعابیر مرحوم جهانگیری درباره او توأم با نوعی تکریم و احترام بود.

بهشتی گفت: مرحوم جهانگیری در زمینه کلام اسلامی، فلسفه اسلامی، فلسفه غرب و همچنین عرفان تسلط شگرفی داشت و تعلق خاطر و دقتشان در عرفان، پس از انتشار کتاب ابن‌عربیِ وی و برخی سرنخ‌هایی که در این کتاب درباره اندیشه ابن‌عربی ارائه می‌دهد مشخص شد.

وی گفت: اهتمام مرحوم جهانگیری به پژوهش خصوصاً امر تتبّع حتی در سنین بالا و وسواس و دقت ایشان در این زمینه از جمله نکات بارز دیگر شخصیتشان هست، برای نمونه هنگامی که به‌روی کتاب تأملات دکارت که متعلق به اسپینوزاست مشغول تتبع بود، نزدیک به 16‌ــ‌15 بار با بنده تماس تلفنی گرفت و علی‌رغم اینکه بنده شاگردشان بودم درباره برداشت‌هایشان از آن کتاب با من مشورت و گفت‌وگو می‌کرد و این نشان‌دهنده تواضع و همچنین وسواس در پژوهش است.

عضو هیأت علمی دانشگاه تهران گفت: به‌خاطر دارم که بارها به کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران می‌رفتیم و درباره ترجمه بعضی جملات از کتب بزرگان فلسفی با بنده گفت‌وگو می‌کرد و پس از اینکه درباره نکته‌ای به اطمینان و یقین دست می‌یافت حاضر می‌شد در جای دیگر نقل و بازگو کند. برخی شخصیتها هستند که از دور، طنین نام و جلوه شهرتشان بسیار است اما وقتی نزدیکشان می‌شوید به پوچی آنها پی می‌برید و نمی‌توانید ارتباط خوبی پیدا کنید اما برخی از اشخاص هم علی‌رغم اینکه شاید طنین نام‌شان میان اغیار مطرح نباشد اما هرچه به آنها نزدیک می‌شوید بیشتر عظمت روح و شخصیت‌شان نمایان می‌شود و مرحوم جهانگیری از این دست شخصیت‌ها بود.

بهشتی گفت: آقای جهانگیری قبل از اینکه به دانشگاه بیاید در فضای حوزوی مدرس قهاری بود که برخی از چهره‌های شاخص حوزوی نزد ایشان درس خوانده بودند. روزی با مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی سخنی درخصوص مرحوم جهانگیری گفته شد که مرحوم هاشمی بسیار با تکریم و احترام از جناب جهانگیری یاد کرد و به‌خاطر دارم در یک جلسه‌ای وقتی مرحوم هاشمی با مرحوم جهانگیری دیدار کرد، پس از اصرارهای فراوان مرحوم جهانگیری به آیت الله هاشمی برای پیش‌قدم شدن در خروج از درب، آقای هاشمی قبول نکرده گفت که "من در نزد استاد، جلوتر حرکت نمی‌کنم". در محفلی دیگر هم وقتی با مرحوم موسوی اردبیلی درباره آقای جهانگیری صحبت می‌کردیم خاطرات توأم با تکریم بسیار مرحوم موسوی اردبیلی از ایشان کاملاً نشانه عظمت مرحوم جهانگیری در تدریس بود.

انتهای پیام/*