چگونه بریتانیایی ها در جنگ جهانی بدون رادار دشمن را شناسایی می کردند؟ / همه چیز درباره «آینه های بتنی»

شگفتی های جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم کم نیست و یکی از جالب ترین شگفتی های این جنگ را می توان آیینه های بتنی دانست.

شگفتی های جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم کم نیست و یکی از جالب ترین شگفتی های این جنگ را می توان آیینه های بتنی دانست.

به گزارش سرویس خواندنی های انتخاب، آینه های بتنی نوعی سپر دفاعی منحصر به فرد محسوب می شوند که در طول جنگ جهانی از سوی بریتانیایی ها برای تشخیص نزدیک شدن هواپیماهای دشمن استفاده می شد.

مکانیسم این آینه ها بسیار ساده و عادی است اما کاربرد این آینه ها خیره کننده است. شاید بسیاری از افراد می دانند که رابرت واتسون وات، نخستین رادارها را در سال 1935 اختراع کرد که از امواج رادیویی پالس برای شناسایی هواپیماهای دشمن تا فاصله 100 مایل دورتر استفاده می کرد.

چگونه بریتانیایی ها در جنگ جهانی بدون رادار دشمن را شناسایی می کردند؟ / همه چیز درباره «آینه های بتنی»

اما جالب است بدانید پیش از رونمایی این رادارهای هوشمند، آینه های بتنی مثل دیوار صوتی غول پیکر مورد استفاده قرار می گرفت. دکتر ویلیام سنسام تاکر، نخستین نمونه های دیوارهای بتنی صوتی را طراحی کرد. این دیوارها در سراسر شهرهایی که در معرض خطر بودند قرار می گرفت و قادر بود تا محدوده 15 مایلی را پوشش دهد. درواقع این دیوارها نزدیک شدن هواپیماهای دشمن را شناسایی می کرد و در نتیجه پیش از حمله دشمن نیروهای بریتانیا را آماده دفاع می کرد.

چگونه بریتانیایی ها در جنگ جهانی بدون رادار دشمن را شناسایی می کردند؟ / همه چیز درباره «آینه های بتنی»

نحوه کار دیوارهای صوتی به شکلی بود که با جذب صدای موتور هواپیماهای دشمن و بازتابش آن نیروهای خودی را متوجه می کرد.

لینک کوتاه

خبرهای مرتبط

با یکی از شجاع ترین سربازان جنگ جهانی آشنا شوید / از دستگیری 93 نیروی متفق تا حمله یک نفری به مقر نازی ها