شهردار تهران: مطالعات نشان می‌دهد پروژه نواب در ارتقا کیفیت زندگی تأثیری نداشته است

شهردار تهران با اشاره به اجرای پروژه نواب گفت: اجرای این پروژه در ارتقا کیفیت زندگی شهروندان در این محدوده نقشی نداشته به شکلی که هیچ‌یک از خانواده‌ها پس از اجرای پروژه در این محدوده باقی نمانده‌اند.

پیروز حناچی در مراسم پنجاهمین سالگرد تأسیس سازمان نوسازی شهرداری تهران گفت: باید از همه مدیران عامل گذشته سازمان نوسازی شهرداری تهران تقدیر و تشکر کنیم چراکه ظرف سال‌های گذشته تجربیات بسیار ارزشمندی را در شهر تهران در حوزه نوسازی بافت‌های فرسوده رقم زدند.

وی افزود: قانون نوسازی شهر تهران در سال ۱۳۴۷ تصویب شد و از اواخر دهه ۴۰ و ابتدای دهه ۵۰ به عنوان زمان پرباری برای شهر تهران محسوب می‌شوند چراکه قوانینی همچون قانون تغییر نام و قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی که در حقیقت سازوکار مدیریت شهر را تعیین می‌کردند، به تصویب رسید.

وی ادامه داد: هنگامی که صحبت از شهر می‌شود و برای آن نام بافت شهری عنوان می‌شود در حقیقت استفاده از بافت که موجودی زنده است و از سلول‌های ریز متشکل می‌شود اصطلاحی درست در مورد شهر است. تا پیش از اجرای پروژه نواب اتصال چمران به شبکه‌های بزرگراهی جنوب شهر تهران به دلیل تبعات اقتصادی رد می‌شد. اگر بخواهیم به پروژه نواب نمره بدهیم به جهت حمل‌ونقل نمره قابل قبولی کسب می‌کند اما در حوزه شاخص‌های خدمات شهری و اجتماعی وضعیت را بهبود نبخشیده است.

شهردار تهران با اشاره به مطالعاتی که توسط سازمان نوسازی درخصوص پروژه نواب انجام شده است، گفت: نتیجه مطالعات نشان می‌دهد که هیچ‌یک از خانواده‌های قدیمی پس از اجرای پروژه نواب در این محدوده باقی نمانده‌اند. به این ترتیب این پروژه موجب ارتقا کیفیت زندگی نشده است. باید از این تجربیات درس بگیریم.

وی ادامه داد: امروز به این نتیجه رسیده‌ایم که بدون مداخله ذی‌نفعان هیچ پروژه‌ای به پیش نمی‌رود و در این باره تجربیات زیادی را پشت‌سر گذاشته‌ایم که باید از همه آنها بهره بگیریم. در حادثه پلاسکو گزارش مناسبی توسط دولت ارائه شد که تأثیر بسیاری برای آموزش‌ها و ایجاد آمادگی در هنگام بحران گذاشت. خوشبختانه در مورد سیل هم همین روش پیش روی دولت است که انشاالله موجب بهره‌گیری از تجربیات گذشته باشد.

حناچی در بخش دیگری از صحبت‌های خود به زلزله بم اشاره کرد و افزود: این زلزله انرژی بسیاری را از زمین و زمان آزاد کرد و در آن هنگام این سوال مطرح شد که اگر زلزله مشابهی در شهرهای کشور روی دهد نتیجه آن چه خواهد بود؟

وی ادامه داد: در سال ۱۹۹۵ زلزله‌ای با قدرت ۷.۲ ریشتر در ژاپن اتفاق افتاد و حدود ۲۰ ثانیه به طول انجامید و یکی از شدیدترین زلزله‌های ژاپن بود. ۲۵۰ هزار ساختمان تخریب و یک میلیارد دلار ضرر اقتصادی آن بود اما این زلزله موجب شد شیوه مردم و دولت ژاپن کاملاً تغییر کند. ارزیابی ساختمان‌های قدیمی و تخریب شده و همچنین بررسی شاهراه‌های اصلی و زیرساخت‌های شهر نتیجه وقوع این زلزله در ژاپن بود.

شهردار تهران تاکید کرد: چنین حوادثی ضرورت افزایش سطح هماهنگی میان اجزای مدیریت بحران و توجه به مشکلات روانی بعد از حادثه را به عنوان یک تجربه به ما تاکید می‌کند.

منبع: ایسنا