چرا وزیر آموزش وپرورش از ۲۰:۳۰ ناراحت است؟

اگر چه وجود نازنین کودکان و نوجوانان و روح لطیف و تأثیرپذیر آنان نباید تحت هیچ شرایطی موجب آزار و تنبیه حتی لفظی قرار گیرد، لیکن اگر یک معلم در میان بیش از یک میلیون همکار فرهنگی و در یک کلاس از ۶۰۰ هزار کلاس این مرز و بوم به هر دلیل موجب خطای حرفه‌ای شد، آیا باید آن را به این نحو تخریبی رسانه‌ای کرد؟

سید محمد بطحایی وزیر آموزش و پرورش در روزنامه ایران نوشت: پنجشنبه شب خبر ۲۰:۳۰ صدا و سیما در اقدامی غیرحرفه‌ای، گزارشی از خطای یک معلم در یکی از مدارس استان همدان را با آب و تاب فراوان پخش کرد.

صرفنظر از آنکه این گزارش تقطیع شده و ناقص بود، پخش این خبر از شبکه سراسری رسانه ملی از چند جهت قابل نقد و ایراد است:


۱- اگر چه وجود نازنین کودکان و نوجوانان و روح لطیف و تأثیرپذیر آنان نباید تحت هیچ شرایطی موجب آزار و تنبیه حتی لفظی قرار گیرد، لیکن اگر یک معلم در میان بیش از یک میلیون همکار فرهنگی و در یک کلاس از ۶۰۰ هزار کلاس این مرز و بوم به هر دلیل موجب خطای حرفه‌ای شد، آیا باید آن را به این نحو تخریبی رسانه‌ای کرد؟ این سوال و پاسخ آن هرگز به معنای تلاش برای نادیده گرفتن و صرف نظر کردن از این خطا نیست بلکه اشاعه این خطا‌ها آن هم از طریق رسانه ملی- که ان‌شاءالله بینندگان پرشماری داشته باشد- کم کم به عادی شدن این گونه خطا‌ها و گسترش آن کمک خواهد کرد.


۲- اعتماد آحاد جامعه و پایگاه اجتماعی نظام آموزش و پرورش، مهم‌ترین عامل برای ارتقای کیفیت این نهاد مهم است. هر عاملی که خواسته یا ناخواسته بر این جایگاه لطمه وارد کند، حتماً و حتماً رشد و تعالی آموزش و پرورش را هدف قرار داده و آن را با مشکل مواجه می‌سازد. آیا سزاوار است در جایی که رهبر معظم انقلاب اسلامی (مدظله العالی) به کرات از نظام آموزش و پرورش به عنوان یکی از مهم‌ترین نهاد‌های فرهنگ‌ساز جامعه نام می‌برند، با بزرگنمایی یک اشتباه یا انعکاس آن با روشی ناصحیح، این نظام را مورد هجمه قرار دهیم و خانواده‌ها را نسبت به معلمان خدوم و زحمتکش بی‌اعتماد نماییم؟ تأکید می‌کنم همه مدیران و مسئولان در آموزش و پرورش قانوناً و اخلاقاً مکلف به رصد مستمر رفتار‌های همکاران در مدارس و کلاس‌ها و برخورد منطقی و منطبق بر قانون با متخلفین خواهند بود همچنان که در موارد مشابه گزارش مورد نظر، شخص و اشخاص خاطی با شدیدترین وجه آن مورد توبیخ، تغییر شغل و سایر تنبیهات اداری قرار گرفته‌اند. لیکن همان طور که خطای یک قاضی، یک روزنامه‌نگار، یک پزشک، یک کارمند صدا و سیما و... با جزئیات آن مورد اطلاع‌رسانی به این نحو قرار نمی‌گیرد- که نباید هم بگیرد- پخش این گزارش و گزارش‌های مشابه در مورد آموزش و پرورش تزریق سمی مهلک در اطمینان و اعتماد عمومی جامعه خواهد بود.


۳- ورود خبرنگار و دوربین به محیط مدرسه و کلاس و بازخواست کردن و یکی به دو کردن با مسئولین مدرسه در منظر دانش‌آموزان به شکلی که در گزارش مورد نظر مشاهده شد، بسیار ناپسند و به دور از شأن محیط تعلیم و تربیت بوده است. این موضوع را از مدیرانی که اجازه این ورود و ضبط چنین گزارشی را صادر کرده‌اند، پیگیری خواهم کرد. امیدوارم همکاران صدا و سیما همانند بسیاری از گزارش‌های پیشین با کنترل هیجانات خود اجازه دهند این گونه مشکلات و خطا‌ها با روش صحیح و منطقی و با هزینه‌های کمتر اجتماعی پیگیری و رفع شود.