ما هم دردتان را فریاد می زنیم

سلام بر خاک تاریخی کرمانشاه و ایلام و سلام بر غیورمردان و شیرزنان این دیار؛ ما هم همراه شما دردتان را فریاد می زنیم اگر چه بسختی از نای مان صدایی بیرون می آید.

غرب میهن عزیزم ایران! می خواهیم بگوییم دیشب فقط خاک تو نلرزید بلکه دل میلیون ها ایرانی در جای جای این کشور و حتی خارج از کشور بود که با لرزیدن تو تندتر تپید و با چشمان اشکبار خود، آوار شدن خاک تو را ناخواسته به نظاره نشست. مردم تا خود صبح از خدا خواستند مرگ و میر در پایین ترین میزان باشد اما چه می شود کرد که با تقدیر نمی توان جنگید.

امروز وقتی پزشکی قانونی در آخرین خبر خود اعلام کرد پیکر 214 جان باخته در زمین لرزه 7.3 ریشتری دیشب شناسایی و مجوز دفن برای آنان صادر شده است، دوباره قلب من و مطمئنا همه ایرانیان لرزید. پس لرزه های این خبرهای ناگوار دست از سرمان برنمی دارد.

نیک می دانیم که مجموعه حاکمیت از مقام معظم رهبری، ریاست جمهوری، سازمان مدیریت بحران، جمعیت هلال احمر و وزارت بهداشت گرفته تا ارتش و سپاه و ناجا و نیروهای مردمی بسیج، همه و همه خود را درگیر این موضوع و کمک رسانی هر چه سریع تر برای نجات جان زیرآوار مانده ها کرده اند، تا باشد این تلاش ها موجب نجات جان حتی یک هموطنِ بیشتر شود و بیش از این شرمنده این سرزمین مقاوم در برابر متعرضان به خاک و ناموس ایران اسلامی نباشیم.

یادمان نرفته است که شما سپر بلا در جنگ تحمیلی بوده اید و شهرهایتان مردانه در برابر حملات بی امان بعثی ها ایستادند.

یادمان نرفته است چگونه جلوی تعرض به خاک را گرفتید و چون بیستون در برابر هجوم صدام مقاوم بودید.

وقتی منجیل لرزید، وقتی بخشی از بم چون بمب منفجر شده به تلی از خاکستر تبدیل شد، وقتی روی مردان و زنان ورزقان با زلزله زرد شد، آنجا هم ایرانیان لرزیدند. مردم همه این تاریخ را به یاد دارند و هیچگاه از خاطرشان محو نمی شود.

کرمانشاهی ها و ایلامی های عزیز، نه تنها دیار شما، بلکه وجود همه ایرانیان سه روز که نه، بلکه تا همیشه، عزای عمومی است.

تصاویر حضور یک زن جوان بر بالین یکی از عزیزانش که زیر آوار زلزله جان باخته یا پیرمردی که سر بر خاک سائیده بود تا شاید صدای عزیزش را بشنود و بتواند او را زنده از دل خاک بیرون بکشاند، بسیار حزن انگیز بود.

مردان همیشه سربلند زاگرس، ما هم همراه با شما این درد را فریاد می کشیم و با هزاران آه و ناله در به خاک سپردن عزیزان از دست رفته، همراهی تان می کنیم. پژواک صدای دردناک تان در همه کوه های ایران از دماوند و البرز گرفته تا سهند و سبلان طنین انداز شده است؛ حالا سر این کوه ها هم به همدردی با بیستون خم شده و غم را با زاگرس هجا می کند.

ایلام و کرمانشاه خستگی ناپذیر، ما خاک و مردمان شما را چون جان دوست داریم چون پاره ای از پیکر ایران و جای جای این سرزمین پهناور هستید.